เย้ อัพบลอค ดีใจมากมายมหาศาล...

วินอยู่ในช่วงลงเรือ คิดถึง~~ T^T

วันนี้สอบวิชา ชีวะ กับ คอม อย่าถามนะทำได้มั้ยย ~? รอคะแนนออกละกัน

ก่อนท่านแม่มารับกลับบ้าน มีเรื่องจะเล่าให้ฟัง...เอาเป็นนิยายเพื่อความสนุก โฮะๆ ปล.ชื่อตัวละครสมมุติ

 

ฝนเทกระหน่ำ ราวกับพายุเข้า ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นร้อนแทบตับแตก และใต้ตึกคณะบัญชีนั้นเอง

"คิกๆ" เด็กสาวทรงผมสับปะรด กำลังเล่นหยอกล้ออยู่กับเด็กหนุ่มบีบอย สวมต่างหูกางเขน

 เธอเอาตุ๊กตาลิงขนาดเท่าหมอนปาใส่เขา เขาหัวเราะไปพร้อมกับเธอ...

ข้างๆนั้น มีเด็กสาวอีกคนกำลังทำตาเศร้า เหม่อมองท้องฟ้า แล้วพึมพัมคล้ายพูดกับตัวเอง

บางคนที่เดินมา แล้วก็เดินผ่านไป

"ไปละนะจ๊ะ" เด็กสาวสะกิดเด็กหนุ่มให้เดินตาม

"ไปไหนอะ" เพื่อนของเธอทำหน้างุนงง

"ข้างนอก" เธอพูดแล้วยิ้มให้

อย่างงั้นเหรอ... เพื่อนของเด็กสาวดูจะเข้าใจ "บ๊ายบาย"

พอเริ่มเดิน ก็มีเด็กสาว จากกลุ่มสาวล้วนโต๊ะข้างหน้า วิ่งเข้ามากระซิบกระซาบ แล้วทั้งโต๊ะนั้นก็ฮาครืน

เธอกระซิบกลับ ยิ้มๆ แล้วเดินหายไปพร้อมกับเด็กหนุ่มและร่มสีชมพู

"อะไรเหรอ" เพื่อนเธอหันไปมองกลุ่มนั้น ทำท่างุนงง จับต้นชนปลายไม่ถูก

ไม่มีใครให้คำตอบ

"มานั่งนี่ซิ" เพื่อนอีกคนในกลุ่มสาวล้วน กวักมือเรียก แล้วเขยิบให้มีที่นั่ง

เหมือนทั้งโต๊ะจะคุยกันร่าเริง หลังสอบนี่นะ จะเครียดทำไม

แต่ที่เรียกมานั้งนี่ จะเรียกว่าอะไรดีนะ?

"นี่" คนนึงเปิดประเด็น

"มีคนบอกว่าเห็นแฟนเธอด้วยละ"

ประมาณนี้มั้ง?

"คนไหน"

กลุ่มสาวล้วนทำหน้าเหวอ

"คนที่ถือโน๊ตบุ๊ค เดินตามตลอดอ่ะ"

อ้อ... เธอ หลบตา

มันจบไปแล้วนี่ ...

"เลิกแล้วละ" 

ทั้งกลุ่มทำหน้าเหวอรอบสอง แล้วเริ่มพูดคุยกันเหมือนไม่มีอะไรเกินขึ้น

เสียงฝนกระทบหลังคาดังเป๊าะแปะๆ นานๆทีจะมีเสียงฟ้าร้องแหวกอากาศมา

"แล้วผู้ชายคนนั้น...? กับพลอย"

เด็กสาวที่นั่งตรงข้ามตั้งคำถามขึ้นมา

"อ๋อ คนที่มาจีบน่ะ"

ปิดปากตัวเองไว้ไม่ทัน แย่จริง

"เห็นหลายคนนี่"

"อืม..."

"ดีเนอะ มีคนจีบเยอะ ดีจัง" เสียงนั้นคล้ายแกมอิจฉาอยู่นิดนึง

"ไม่หรอก" เธอพูดเบาๆ แต่เสียงนั้นก็คงลอยหายไปกับสายลม

รู้สาเหตุแล้ว ที่จริงก็รู้อยู่แล้ว

'เขาเลิกกันไปละ ไอ้เรายังไม่มีแม้แต่เงา' ในกลุ่มกำลังหัวเราะครื้นเครง แต่จริงๆแล้วอาจจะ...

ฝนค่อยๆหยุดตก เมฆหม่นราวกับสีของขี้เถ้าในเตาไฟ แต่ต้นไม้กลับสดเขียว

"ไปก่อนนะ" ทุกคนลุกขึ้นมาพร้อมกัน

"กลับยังไงนี่" เด็กสาวคนนึงหันมาถาม

"แม่มารับจ่ะ บ๊ายบาย" เธอส่งยิ้มให้ แล้วโบกมือ

กลุ่มสาวล้วนค่อยๆ กอดคอกัน เดินฝ่าสายฝนปรอยออกไป

จบแล้ว

มันมีสาระอะไรมั้ยนี่ 

ปล. เอามาจากเรื่องจริงนะ

ปล.2กลุ่มสาวล้วนมีประมาณ 8 คนได้มั้ง

จะสื่อว่าทั้งที่ผู้ชายแท้ๆ โสดก็มี แต่กลับเกาะกลุ่มกันอย่างเหนียวแน่น  ก็คงยังติดเพื่อน ติดเกมส์

บางคนก็ดันตั้งสเปกที่จะจีบไว้ซะสูง แต่ก็ว่าไม่ได้เพราะสมัยนี้ผู้หญิงสวยเต็มเมือง

(วิกผม บิ๊กอาย แต่งหน้า ทาปาก ไม่มีอะไรเป็นของจริงสักอย่าง : เครดิตเพื่อนกระเทยนางนึง)

สาวๆอีกมากมาย ที่เหลืออยู่ ก็คงมีความฝันเนอะ

แม้จะไม่สูง (150-155)

ไม่ขาว (ผิวคนไทย ไม่ฉีดกลูต้า)

หน้าตาไม่น่ารัก (ธรรมชาติ ไร้ศัลยกรรม)

แต่กลับอยากมีความรัก อยากจะดูแลความรัก ไม่เหมือนกับคนสวยๆ ที่ทิ้งขว้างผู้ชายให้ช้ำใจเล่น

ก็แค่เห็นอะไรที่แตกต่างจากมุมเดิมๆเท่านั้นเอง